De naam van dit kwintet, Comanda Barabba, betekent in het Italiaanse Bologna zoveel als ‘chaotische toestand’. Toch is dat niet het eerste dat in je opkomt bij het beluisteren van ‘Jazz Resistant’, het tweede album van de groep. De stukken (van alle groepsleden) zitten namelijk behoorlijk gestructureerd en slim in elkaar, al bieden ze genoeg aanknopingspunten om af en toe flink tekeer te gaan. Het slotstuk bijvoorbeeld, ‘Barbaleo’, van drummer Gaetano Alfonsi, gaat uit van een soepele basgroove, die onderbroken wordt door complexe, rappe lijnen voor de twee saxofonisten, Tim Trevor-Briscoe (alt) en Christian Ferlaino (bariton). Pianist Nicola Guazzaloca hamert er een Cecil Taylorachtige solo tegenaan, en ten slotte komen de snelle saxloopjes weer terug. Verder kenmerkt de cd zich door een mengsel van
Italiaanse vrolijkheid en speelsheid met typisch Britse onderkoelde humor. Dat laatste wordt ten top gevoerd door de tekst over een trieste kat die Trevor-Briscoe voordraagt in ‘Sad cat’. Het roept onmiddellijk associaties op met de bijdragen van diens landgenoot Lol Coxhill aan The Melody Four. Dat er ook nog een scheut avant-rock is toegevoegd, zorgt voor een mooie variatie, zonder dat het gezocht wordt. De compositorische bijdrage van Ferlaino (die tegenwoordig in Amsterdam is neergestreken) is er het sterkste voorbeeld van. ‘Don K e la vita degli altri’ zorgt met stevige drums en veel tempo- en maatwisselingen voor muzikaal voer voor hoofd en hart. (Herman te Loo)

(English version)

The name of this band – in Bolognese Italian – means “chaotic situation”. But it isn’t the first thing that comes to mind when listening to “Jazz Resistant”, the band’s second album. The compositions (by all the band members) are actually quite structured, with a sparkling intelligence, offering enough stepping stones to allow the musicians to rage out strongly now and again. For example the last piece, “Barbaleo”, by the drummer Gaetano Alfonsi, is based on an easy bass groove that is broken by complex, fast lines of the two saxophonists Tim Trevor-Briscoe (alto) and Christian Ferlaino (baritone). Pianist Nicola Guazzaloca hammers out a Cecil Taylorish solo against it and, in the end, the fast saxophone lines come back. The CD is also characterized by a blend of Italian liveliness and playfulness with the typical cool irony of British humour. This is brought to a peak by the text on a sad cat that Trevor-Briscoe recites in “Sad Cat”. It recalls associations with the contribution of his fellow-countryman Lol Coxhill to The Melody Four. The fact that a tinge of avant-rock is also added, creates a nice variation, without becoming pretentious. The compositional contribution of Christian Ferlaino (who is currently resident in Amsterdam) is the strongest example of that. “Don K e la vita degli altri” offers, with robust drumming and many changes in tempo and beat, musical nourishment for the head and heart.
http://www.jazzflits.nl/jazzflits12.02.pdf